Bruxelles nous appartient

Het woord (nemen) is een gebeurtenis

“Maar wat met het woord? De miniscule gebeurtenis, bedoel ik, die op een bepaald en geen enkel ander moment plaatsvond.” - Vertaling uit ’Dits et Ecrits’ van Michel Foucault

“Van een oneindige verscheidenheid aan woorden, een oneindige diversiteit aan gedrag, feiten, geschriften en gebeurtenissen, maakt de geschiedenis orde. Dan verdwijnen de woorden zodat tegelijkertijd de wanorde van eigenaardigheden verdwijnt, het oorverdovende en chaotische gemompel van alles dat gezegd kan worden, verdwijnt.” - Vertaling uit ‘Des lieux pour l'histoire’ van Arlette Farge

De geschiedenis is een poging om de verstreken tijden en hun betekenis voor menselijke gemeenschappen te structureren, te ordenen en te verstevigen.

Wij concentreren ons op de woorden zoals ze worden uitgedrukt in een dagelijkse context, we engageren ons voor een klein en korrelig verhaal. We exposeren ze terwijl ze zich ontvouwen, zonder te ensceneren. De woorden breken de gedisciplineerde lineariteit van de historische gebeurtenis. Voor ons is het woord het evenement.

Het gaat hier over het woord nemen als een kwestie van politieke vertegenwoordiging en over het luisteren als een politieke waarde. We willen deelnemen aan een reflectie over de voorwaarden om te behoren tot wat gewoonlijk 'geschiedenis' wordt genoemd. Een reflectie op de criteria voor opname in die geschiedenis terwijl het wordt geschreven en overgedragen, omvat noodzakelijkerwijs een reflectie op zijn uitsluitingscriteria en -procedures. Het zijn vooral deze exclusieve procedures en hun politieke en historische gevolgen die we willen tegengaan. Rekening houdend met een gemengde, meertalige, multi-etnische en kosmopolitische realiteit van Brussel, richtte het project zich onmiddellijk op minderheden en/of precaire groepen, zij die onvoldoende hoorbaar zijn in het stadium van meningsuiting.